سه تمدن دانشنامه

بازار و تجارت

جابه‌جایی و مبادلهٔ منابع: تاجرها، ارسال منابع و سقف آن، تعدیل آزادِ منابع با نرخ ۳ به ۱ و بازار آزاد جهانی.

تاجرها

بازار تاجر می‌دهد؛ در هر سطح ۱ تا ۵ یک تاجر، سطح ۶ تا ۱۰ دو تاجر، سطح ۱۱ تا ۱۵ سه تاجر و سطح ۱۶ تا ۲۰ چهار تاجر افزوده می‌شود — بازارِ کامل (سطح ۲۰) ۵۰ تاجر دارد. هر تاجر ۲۵٬۰۰۰ منبع حمل می‌کند — تاجرهای تمدن پارس ۳۵٬۰۰۰. تاجرها با سرعت خودشان روی نقشه سفر می‌کنند و تا بازگشتشان مشغول‌اند.

تعداد تاجرها به سطحِ مؤثر بازار بستگی دارد: بازارِ آسیب‌دیده (🔥 خوردهٔ منجنیق) فقط به‌اندازهٔ سطحِ کاهش‌یافته‌اش تاجر دارد و بازارِ ازکارافتاده (✕) هیچ. کاروان‌هایی که پیش از ضربه راه افتاده‌اند بی‌تغییر به مقصد می‌رسند؛ اگر تاجرهای در راه از سقفِ جدید بیشتر باشند، تا بازگشتشان تاجر آزادی نخواهید داشت.

ارسال منابع

می‌توانید برای هر آبادی‌ای (خودی، هم‌پیمان یا هر بازیکن دیگر) منابع بفرستید — کمک به هم‌پیمانِ در محاصره یا جابه‌جایی بین آبادی‌های خودتان.

تعدیل منابع

در بازار می‌توانید منابع خود را با منابع دیگر تعدیل کنید. هر دو سمتِ تعدیل آزاد است: می‌توانید چند نوع منبع بدهید و چند نوع دیگر بگیرید — مثلاً ۲ نوع بدهید و ۴ نوع بگیرید.

نرخ روی مجموع حساب می‌شود، نه روی هر منبع جداگانه: نرخ پایه ۳ به ۱ است، یعنی برای دریافتِ هر ۱ واحد باید ۳ واحد بپردازید (از هر ترکیبی که خودتان انتخاب می‌کنید). با پرداخت سکه می‌توانید یک تعدیل منابع را با نرخ ۱ به ۱ انجام دهید (سکه‌ها).

یک منبع نمی‌تواند هم‌زمان در سمتِ پرداختی و سمتِ دریافتی باشد. اگر بیشتر از هزینهٔ تعدیل انتخاب کنید، فقط به‌اندازهٔ هزینه از شما کم می‌شود.

تعدیل خودکار

سه میان‌بر، برای وقتی که می‌دانید چه کم دارید ولی حوصلهٔ حساب‌کردنش را ندارید. هر سه فقط پیشنهاد می‌سازند: عددها را در سربرگ «تعدیل» می‌چینند و شما آن را می‌بینید، ویرایش می‌کنید و خودتان تأیید می‌کنید.

نرخ همان نرخ همیشگی است: ۳ به ۱. میان‌برها چیزی را ارزان‌تر نمی‌کنند و معامله‌ای را هم انجام نمی‌دهند — گزینهٔ سکه‌ایِ ۱ به ۱ هم مثل همیشه کنارش پیشنهاد می‌شود.

بازار آزاد

در بازار آزاد، پیشنهادهای مبادلهٔ بازیکنان کل جهان فهرست می‌شود: پیشنهاددهنده اعلام می‌کند چه می‌دهد و چه می‌خواهد؛ هر بازیکنی که موجودی و تاجر کافی داشته باشد می‌تواند بپذیرد. کالاها را تاجرهای دو طرف جابه‌جا می‌کنند، پس ظرفیت تاجر و فاصله مهم است. بازارِ ازکارافتاده (خوردهٔ منجنیق) تا بازسازی معامله نمی‌کند.

سقف جابه‌جایی منابع

برای اینکه کسی نتواند با چند حساب، منابع را یک‌جا روی یک بازیکن جمع کند، جابه‌جایی منابع میان بازیکن‌ها اندازه دارد. اندازه‌اش هم بر پایهٔ تولید خودتان حساب می‌شود: هرچه اقتصادتان بزرگ‌تر باشد، سهم بیشتری هم برای بخشیدن دارید.

دو سقف هم‌زمان کار می‌کنند و هر دو در یک بازهٔ ۷۲ ساعتهٔ لغزان اندازه گرفته می‌شوند — یعنی در ساعت مشخصی صفر نمی‌شوند؛ هر ارسال، ۷۲ ساعت پس از خودش دوباره آزاد می‌شود.

سقفِ گرفتن یک جمله است و بس: بیش از آنچه خودتان تولید می‌کنید، به شما داده نمی‌شود. برای همین اگر ده هم‌پیمان هم هم‌زمان برایتان بفرستند، باز از همین اندازه بیشتر نمی‌شود.

چه چیزهایی سقفِ فرستادن را کم و زیاد می‌کند

سقفِ فرستادن برای هر جفت بازیکن جداگانه حساب می‌شود و این‌ها رویش اثر دارند:

«جانشین» فرقی نمی‌کند. اگر کسی جانشین شماست یا شما جانشین او هستید، همان سقفِ همیشگی برقرار است — نه سخت‌گیرانه‌تر، نه آسان‌تر.

روزهای نخست

دو محدودیت جداگانه در آغاز کار هست:

بازار و آبادی‌های خودتان

معامله‌های بازار آزاد اصلاً مشمول این سقف‌ها نیستند. پیشنهادِ بازار آزاد برای همهٔ جهان گذاشته می‌شود و هرکسی زودتر برسد آن را برمی‌دارد، پس سقف کسی نباید معاملهٔ یک غریبه را رد کند. سقف‌ها فقط برای ارسال مستقیم منابع به یک بازیکن مشخص است.

تنها قانونی که در بازار آزاد هم برقرار است، همان نسبت ۱ به ۱ِ ۲۴ ساعت نخست است که بالاتر گفته شد.

فرستادن منابع میان آبادی‌های خودتان هیچ سقفی ندارد. این جابه‌جایی اصلاً «انتقال به بازیکن دیگر» شمرده نمی‌شود.

پیش از اینکه کاروان بچینید، اندازهٔ باقی‌ماندهٔ خود را زیر همان صفحه می‌بینید، و اگر جایی سقف پر شده باشد بازی می‌گوید کدام سقف است و چه ساعتی دوباره باز می‌شود. دقت کنید «تاجر آزاد کافی ندارید» چیز دیگری است: آن یعنی وسیلهٔ حمل کم دارید و با ارتقای بازار درست می‌شود؛ اما پرشدنِ سقف با بازارِ بزرگ‌تر حل نمی‌شود و فقط با گذشتِ زمان باز می‌گردد.

این سقف‌ها به‌تدریج در جهان‌ها فعال می‌شوند؛ در جهان‌هایی که هنوز فعال نشده، جابه‌جایی منابع مثل گذشته است.