گسترش و پیروزی

بنیان‌گذاری آبادی تازه

برای آبادی تازه به کاخ سطح ۱۰ و ۳ بنیادگزار نیاز دارید. بنیادگزارها را به یک خانهٔ خالی نقشه بفرستید؛ با رسیدنشان آبادی تازه با مزارع سطح صفر بنا می‌شود. هر بنیادگزار ۳٬۰۰۰ منبع نیز با خود می‌برد.

تسخیر آبادی دیگران

هر آبادیِ غیرپایتخت ۱۰٬۰۰۰ «وفاداری» دارد. هر شاهزاده‌ای که از حملهٔ پیروز زنده بماند، وفاداری هدف را ۸۰۰ تا ۱٬۲۰۰ کم می‌کند. با رسیدن وفاداری به صفر، آبادی از آنِ شما می‌شود: وفاداری‌اش کامل می‌شود، پادگانش خالی و صف‌هایش لغو می‌شود.

• پایتخت هرگز تسخیر نمی‌شود.
• آبادیِ تسخیرشده به تمدن شما درمی‌آید. دیوارش با همان سطح به دیوار تمدن شما تبدیل می‌شود (دیوار سطح ۵ پارت ⟵ دیوار سطح ۵ پارس) و خرابیِ دژکوب و منجنیق پاک می‌شود؛ دیوار از همان لحظه کامل می‌ایستد. ساختمان‌های تقویتی هم از همان لحظه با بونوسِ تمدنِ شما کار می‌کنند (جزئیات).
• وفاداری با گذر زمان بازسازی می‌شود: روزانه ۵ به‌ازای هر واحد جمعیتِ آبادی.
• ظرفیت تسخیر به کاخ شما بسته است: سطح ۱۰ ⟵ ۱ آبادی، سطح ۱۵ ⟵ ۲، سطح ۲۰ ⟵ ۳. اگر ظرفیت پر باشد، وفاداری صفر می‌شود اما مالکیت منتقل نمی‌شود.
• بنیادگزار سقف جداگانه دارد: حداکثر ۳ عدد (کاخ سطح ۱۰). سقف شاهزاده قاعدهٔ خودش را دارد — پایین‌تر.

سقف شاهزاده

هر آبادی تسخیرشده یک شاهزاده را در خود نگه می‌دارد. بازیکنی که هیچ آبادی‌ای تسخیر نکرده تا ۳ شاهزاده می‌تواند داشته باشد، و با هر آبادیِ تسخیرشده‌ای که در دست دارد این سقف یکی کم می‌شود:

سقف روی همهٔ شاهزاده‌های شما حساب می‌شود، نه فقط آن‌ها که در پادگان ایستاده‌اند: صف آموزش، سپاهِ در راه و نیروهای کمکی‌ای که نزد بازیکن دیگری گذاشته‌اید هم شمرده می‌شوند. (سپاه دشمنی که به سوی شما می‌آید شمرده نمی‌شود — آن شاهزاده مال شما نیست.)

• تسخیر، یکی از شاهزاده‌های زنده‌مانده را مصرف می‌کند. او همان‌جا می‌ماند تا آبادی را اداره کند و با بقیه به خانه برنمی‌گردد؛ در گزارش نبرد، جدا از تلفات نوشته می‌شود. پس تعداد شاهزاده‌ها و سقف با هم پایین می‌آیند و تسخیرِ عادی هرگز شما را «بیش از سقف» نمی‌کند.
• از دست دادن آبادیِ تسخیرشده، جای خالی را بی‌درنگ برمی‌گرداند. هیچ شمارنده‌ای ثبت نمی‌شود؛ سقف همیشه از روی آبادی‌هایی حساب می‌شود که همین لحظه در دست دارید.
• اگر به هر دلیلی شاهزاده‌ای بیش از سقف داشته باشید، مازاد حذف می‌شود و ترتیبش از کم‌هزینه‌ترین به پرهزینه‌ترین است: نخست صف آموزش (با بازگشت کامل منابع)، سپس پادگان (از آخرین آبادی)، سپس سپاهِ در راه، و در آخر شاهزاده‌هایی که نزد بازیکن دیگری گذاشته‌اید.

پرسپولیس و پایان جهان

پرسپولیس قلب پایان جهان است. هر پرسپولیس، هر ساعت، به اندازهٔ سطح خود امتیاز به خزانهٔ اتحاد صاحبش می‌ریزد. جهان مدت معینی دارد — معمولاً ۴۰ روز — و در پایان آن، اتحادی که پرشکوه‌ترین خزانه را ساخته باشد فاتح جهان است. رسیدن به سطح ۱۰ دیگر به خودیِ خود پیروزی نیست؛ فقط پردرآمدترین سطح است.

در هر آبادی می‌توان پرسپولیس ساخت — نه فقط پایتخت — و امتیاز همهٔ آن‌ها روی هم جمع می‌شود. اما پیش‌نیازِ هر یک در همان آبادی سنگین است: ساختمان اصلی ۲۰، آکادمی ۲۰ و بیمارستان ۲۰. هزینه از ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ از هر منبع در سطح ۱ تا ۲٬۵۰۰٬۰۰۰ در سطح ۱۰ بالا می‌رود (روی‌هم ۷۰٬۰۰۰٬۰۰۰ منبع تا سطح ۱۰) و هر سطح دقیقاً ۲۴ ساعت واقعی طول می‌کشد — هیچ‌چیز این زمان را کوتاه نمی‌کند. پس رساندن یک پرسپولیس به سطح ۱۰ دست‌کم ۱۰ روز ساخت‌وساز می‌خواهد.

به شکل منحنی دقت کنید: یک پرسپولیس سطح ۱۰ (۵۵) از مجموعِ سطح‌های ۱ تا ۸ بیشتر می‌ارزد. یک بنای بلندِ خوب دفاع‌شده، از چند بنای کوتاه بهتر است.

آتش‌بس آغازین

در ۱۰ روز نخستِ هر جهان نه می‌توان پرسپولیس ساخت و نه منجنیق آموزش داد. دژکوب، کارگاه محاصره و هر نیروی دیگری آزادند — این صلح نیست، ضمانتی است که رقابت برای همه از یک روز آغاز شود و کسی پیش از آنکه فرصت ساختن داشته باشد، بنایش ویران نشود.

منجنیق و پرسپولیس

پرسپولیس هدف منجنیق قرار می‌گیرد — مانند هر ساختمان دیگری و با همان شانس. تا پایان پنجرهٔ آسیب، بنا فقط به اندازهٔ سطح مؤثرِ خود امتیاز می‌دهد و اگر کاملاً فرو بریزد، هیچ امتیازی نمی‌دهد. ساختمان خراب نمی‌شود و پس از بازسازی، دوباره کامل می‌ارزد — آنچه محاصره می‌گیرد، درآمد است، نه بنا.

خزانهٔ اتحاد

• امتیاز پیوسته و دقیقه‌به‌دقیقه واریز می‌شود، نه یک‌جا در سرِ ساعت.
• پس از پیوستن به یک اتحاد، ۳ روز طول می‌کشد تا امتیازتان به خزانهٔ آن برسد. امتیازِ این سه روز از دست می‌رود — نه نگه داشته می‌شود و نه بعداً پرداخت. این قاعده برای هر پیوستن است: ساختن اتحاد، پیوستن به نخستین اتحاد، و بازگشت به همان اتحادی که ترکش کرده‌اید.
• اگر در هیچ اتحادی نباشید، امتیاز پرسپولیستان به هیچ خزانه‌ای نمی‌رسد.
• امتیازی که واریز شده، مال اتحاد است: اگر عضوی اتحاد را ترک کند، سهمِ واریزشدهٔ او همانجا می‌ماند.
• با انحلال اتحاد، خزانه نیز از بین می‌رود. اتحادی که با همان نام دوباره ساخته شود، از صفر آغاز می‌کند.
• تا زمانی که بازیکنی محروم است، پرسپولیس‌های او هیچ امتیازی نمی‌دهند؛ پس از رفع محرومیت، دوباره از همان جا ادامه می‌دهند.
• آبادی تسخیرشده، پرسپولیسِ خود را با همان سطح به فاتح می‌سپارد — و از آن پس به خزانهٔ اتحاد او می‌ریزد.

پایان جهان

• نخستین پرسپولیسِ سطح ۱ در هر جهان، با یک اعلان سراسری به همه معرفی می‌شود.
• در هفتهٔ پایانی، شمارشِ معکوس در بازی نمایان می‌شود تا پایان جهان برای کسی غافلگیرکننده نباشد.
• در لحظهٔ پایان، اتحادی با بیشترین خزانه فاتح جهان می‌شود (در صورت برابری، جمعیت بیشتر). رهبر مدال دائمی «فاتح جهان» و هر عضو مدال «عضو اتحاد فاتح» می‌گیرد. قهرمانانِ همیشگیِ رده‌های برترین‌ها (مهاجم، مدافع، غارتگر و سازنده) هم مدال دائمی می‌گیرند (برترین‌ها و مدال‌ها).
• با پایان، آن جهان برای همیشه متوقف می‌شود: لشکرهای در راه هرگز نمی‌رسند، ساخت‌وسازها و آموزش‌ها کامل نمی‌شوند و هیچ عملیات تازه‌ای پذیرفته نمی‌شود.
• همهٔ بازیکنان به صفحهٔ فاتح منتقل می‌شوند: نام اتحاد فاتح، رهبرش، خزانهٔ پایانی، فهرست اعضا و جایگاه پایانی همهٔ اتحادها. جهان پایان‌یافته در فهرست می‌ماند و هر کسی می‌تواند صفحهٔ فاتحش را ببیند، اما دیگر هیچ بازیکن تازه‌ای در آن ثبت‌نام نمی‌کند.

جهان‌های قدیمی‌تر (فردوسی، گیومرت و جهان آغازین) با قاعدهٔ پیشین ادامه می‌دهند: پرسپولیس فقط در پایتخت ساخته می‌شود، منجنیق آن را نمی‌زند، و نخستین بازیکنی که آن را به سطح ۱۰ برساند، همان لحظه فاتح جهان می‌شود.